تو فرمان هاده یار

منو می قدیمی یار دوباره هاکِردمی نشست وه دونِسه بد مستمه لیوانی دا می دست به اسمش قسم‌کم بیاردمه من این آخرا شه سره که چَفی وَنی چَنی تماشایی وونی گِنه هوا سربازی آ دلبر آ دلبر ساقی دَشِن منی حال خرابه با غریبه زد و بند هاکِرده اگه مسته مسته مستمه کار دله اگه بازیچه اینو اون دستمه کار دله تو فرمان هاده یار تیسه لشکر بَرمه کوتاه مانتو کِنی چشم آهو داینی به مثل عنکبوت تِنه دور زَمه تار فرمانده ره گِمه که هاکِنِم چیکار اضافه بَکِشِم یا هاکِنِم فرار نَئیر تو بهونه می آزادی نِنه تفنگ با جوازه کِمه تی جهاز منو یارقدیمی ام دوباره دورهم جمع شدیم اون‌میدونست بد مستم پیک لیوانی دستم داد نمیدونم باید چطوری بشه ماجرای منو یارم به اسمش قسم من این آخرا کم آوردم سرت رو که چفی میبندی چقدر تماشایی میشی دارم روانی میشم هرجا دلت میخواد میری میخونم من عاصی عاصی ای دلبر ای دلبر از هوای سربازی میگم ای دلبر ای دلبر ساقی بریز حالم خرابه بی وفا یار کارش رو اعصابه با غریبه زد و بند کرده اگه مسته مسته مستم کار دله اگه بازیچه دست اینو اون هستم کار دله تو فرمان بده یار واست لشکر میبرم پرچمت بالاست یار بالاتر میبرم مانتو کوتاه میپوشی دل رو کبود میکنی چشم آهو داری به مثل عنکبوت دورت تار میزنم یار من نباشی خودم رو دار میزنم به فرمانده میگم که چیکار کنم اضافه بکشم یا فرار کنم حوصلم سر رفته چرا آزادیم نمیاد تو بهونه نگیر آزادی من نمیاد تفنگ با جواز رو جهازت میکنم بدخواه تورو باز میزنم