متن موزیک
یه نفر با صد تا سایه توی عمق شب روونه داره با سیاه بازی شعر ظلمتو میخونه دو تا زاغ زشتو وحشی روی شونه هاش نشستن با نکبت شب قلب لحظه رو شکستن وقتیکه ستاره خوابه اون سیاهی جون میگیره سایه هاش میگن که دنیا توی چنگ ما اسیره میخونن توو گوش مردم دوره ی وفا تموم شد کینه ها دارن میرقصن مهربونیها حروم شد آخر قصه ی ما نیست این دروغه که تو دنیا مهربونی نیست صفا نیست یه روزی میاد دوباره که سیاهیا بمیرن میرسه یه روز که قلبا از ستاره نور بگیرن شاید ابلیسم دوباره به یاد خدا بیوفته
نظرات
نظر خود را با دیگران به اشتراک بگذارید
هنوز نظری ثبت نشده است.
