متن موزیک
روبروت همیشه خشک ام میزنه مثه خاک تشنه ی بیاونی مثه اون توریستی که خیره شده به ضرافت های فرش ایرونی روبروت یه عارفم یه شاعرم همنشینی معنویت و غزل دست خالی از تو برگشت میخورم مثه یه چک سفید بی محل پیش تو مسافر هر کلمه به افق های خیال عازمه توی زیبایی تو چیزی هست که واسه خلق ترانه لازمه از شکوه ملودی های شوپن از کتاب های کرستین بوبن از تمام تابلو های میکل آنژ تو خودت قشنگ تری برای من نمیخوام فلسفه بافی بکنم فقط عاشقت شدم بی تردید قید زرتشت و میزد شعر میگفت حتی نیچم اگه تورو میدید واسه زیبایی بینظیر تو هنوزم چراغ واژه روشنه ولی من قدرت گفتن ندارم روبرت همشه خشکم میزنه
نظرات
نظر خود را با دیگران به اشتراک بگذارید
هنوز نظری ثبت نشده است.
